Afet Müdahalesinde Güvenlik

11 Eylül saldırılarından sonra ortaya çıkan kapsamlı literatürde, müdahale edenlerin güvenlik sorunları ele alınmıştır

Normal müdahale durumlarında, müdahale ekipleri genellikle çok kısa bir süre için minimum sayıda tehlike veya riske maruz kalabilir.

Buna karşılık, afet operasyonlarında, müdahale ekipleri uzun süreler boyunca ve çoğu zaman yeterince istirahat etmeden birden fazla tehlikeye ve riske maruz kalabilir

• Büyük coğrafi ölçek
• Bilinmeyen ortamlar ve çevre
• Düşen ve uçan enkaz
• Hasarlı binaların ikincil çökmesi
• Tehlikeli maddelere maruz kalma
• Makine ve ekipmanlardan kaynaklanan aşırı gürültü
• Olumsuz hava
• Yetersiz kişisel koruyucu ekipman (KKE)
• Düşme veya takılma tehlikelerine neden
olan enkaz alanları
• Yakınsak gönüllüler
• Teröristler tarafından yerleştirilen ikincil
patlayıcılar
• Doğal afetleri izleyen ikincil olaylar (depremin ardından Tsunami veya yangın fırtınası; kasırganın ardından su setinin yıkılması)
• Uzun süreli aşırı yorgunluk, uyku eksikliği,
yetersiz beslenme ve susuzluk

Düşen veya Uçan Enkaz

11 Eylül müdahale eylemleri sırasında tespit edildiği gibi, tozlu veya dumanlı bir ortamda çok az koruma sağlayabilmiştir; müdahale operasyonlarının ilk 10 haftasında 1000’den fazla göz yaralanması rapor edilmiştir.

11 Eylül saldırısında, Dünya Ticaret Merkezinin 7 nolu binası, ilk uçağın kulelerden birine çarpmasından yaklaşık 8 saat sonra çökmüştür

Hasarlı binaların yakınında çalışırken kaçış yolları ve güvenli bölgeler belirlenmelidir.

11 Eylül saldırılarında kurtarma görevlilerinin maruz kaldığı duman ve tozun etkilerini 1138 kişi üzerinde araştırmış ve %60’ında yeni başlamış alt solunum yolları semptomları, %74’ünde ise yeni başlayan üst solunum yolu semptomları geliştiğini ortaya koymuştur.

• Uzun kollu gömlek
• Düşen enkaz veya nesnelere karşı koruma
sağlayabilecek koruyucu başlık
• Yuvarlanma, düşme veya tabanı delme potansiyeli olan nesneler olduğunda su geçirmez botlar (Çelik burunlu botlar uzun süre
giyildikten sonra kabarmaya neden olabilir.)
• Müdahale edenlerin ellerini zararlı maddelerin, kesiklerin, sıyrılmaların, delinmelerin
ve yanıkların emilmesinden koruyan eldivenler
• Toza veya diğer zararlı parçacıklara maruz
kalındığında yan korumalı gözlük

• Pille çalışan veya şarj edilebilir el feneri veya
kafa lambası
• Kötü hava giysi ve teçhizatı
• Soğuk hava giysi ve teçhizat

1. Mevcut durum hakkında bilgi toplamak
2. Mevcut seçenekleri analiz etmek ve kararlar almak
3. Kararları uygulamak

Normal bir olay müdahalesinde yer alan farklı kurumların çoğu, yalnızca kendi örgütsel görevlerine odaklanır ve faaliyetlerinin olayın bütünündeki uyumunu görmez. Auf der Heide (1989) bunu “Robinson Crusoe sendromu” olarak tanımlar ve müdahale edenlerin “adada sadece kendilerinin olduğuna” inanmalarına yol açar.

Resmi olarak bir olaya müdahaleye karar verildiğinde, müdahale görevlilerinin ilk düşüncesi kişisel güvenlik olmalıdır

“Hangi KKE’ye ihtiyacım olacak ve bende yoksa nereden alacağım?”

“Olay yerinde hangi tehlikelerin bulunması muhtemeldir?”

“Nereye gidiyorum ve oraya nasıl gidebilirim?”

“Oraya gittiğimde kime rapor vereceğim?”

Wildland itfaiyeciler ve kentsel arama ve kurtarma teknisyenleri, acil durumlarda kullanılmak üzere havalı korna veya siren içeren bir acil durum uyarı sistemi kullanır:
• Her biri bir saniyelik üç kısa patlama tahliye için bir göstergedir.
• Bir uzun, 3 saniyelik patlama, işlemleri durdurmak veya sessiz çalışmak anlamına gelir.
• Bir uzun patlatma ve bir kısa patlatma, operasyonlara devam etmek anlamına gelir.

Operasyon güvenliği, hassas bilgileri koruyarak yanlış kişilere geçmesini önlemek için gerekli tedbirleri almakla ilişkili stratejileri ortaya koyan güvenlik ve risk yönetimi sürecidir.

OPGÜV süreci beş adımdan oluşur:
1. Kritik bilgilerin belirlenmesi,
2. Tehditlerin analizi,
3. Güvenlik açıklarının analizi,
4. Risk değerlendirmesi,
5. Uygun karşı önlemlerin uygulanması.

• İşyerinde karşılaşılabilecek sağlık ve güvenlik riskleri, koruyucu ve önleyici tedbirle

• Kendileri ile ilgili yasal hak ve sorumluluklar
• İlk yardım, olağan dışı durumlar, afetler ve
yangınla mücadele ve tahliye işleri konusunda görevlendirilen kişiler

1. Maruziyetin mümkün olduğu kadar eksiksiz bir resminin elde edilmesi
2. Dahili maruz kalınan doz potansiyelinin tahmin edilmesi
3. Varsa, uygun biyolojik maruziyet önlemlerinin belirlenmesi

4. Akut maruziyetlerin gerektiği gibi tedavi edilmesi
5. Sürveyans dahil, takip ihtiyacının belirlenmesi

polisin 

• Hem şiddetli hem de fiziksel aktiviteden kaynaklanan yaralanmalar,
• Kurşun, gürültü, radardan gelen radyo frekansı radyasyonu dahil tehlikeli hava kirleticiler,
• Şiddetli travma, vardiyalı çalışma ve uyku bozukluğu gibi psikolojik stresörler,