NYP’nin temel kavramlarından olup, kullanıcı tarafından değişkenlerin, metot ve sınıfların ne kadarının görüntülenerek değiştirilebileceğinin sınırlarının çizilmesini sağlamaktadır. Kısaca ifade etmek gerekirse, sınıfın özelliklerini koruma altına almak, böylece diğer sınıfların, bu sınıfın özelliklerine istediği gibi erişip değişiklik yapmasını engellemek için kullanılır. Bu korumayı sağlamak için üç çeşit erişim belirteci (access modifier) kullanılmaktadır. Bunlar herkese açık (public), özel (private) ve koruma altında (protected) olarak söylenebilir. Public olarak tanımlanan özellikler, herkes tarafından görülebilir ve düzenlenebilir. Bu yönüyle en güvensiz belirteçtir. Protected, public’den daha güvenli bir belirteçtir. Bunlara aynı sınıf içinden, üst sınıflar, ondan türetilen sınıflar ve aynı paket içerisinden de görüntüleme ve erişebilme imkânı vardır. Private ise içlerinde en güvenli erişim belirtecidir. Bunlara sadece içinde olduğu sınıflardan erişilebilmektedir. Sınıflar, sınıfın özellikleri ve tuttuğu veriler de private olarak tanımlanabilir.