Deneme Sınavı Soruları

BIAC

OEEC

IOE

CIFE

OECD

İşyerinin teknolojik özellikleri

İş toplumunun teknolojik özellikleri

Ürün piyasası

Pazar ve bütçe kısıtları 

Ticari teamüller

Belirli iş kollarında işçi sendikalarının kurulmasını engellemek

İşçi sendikaları ile işverenler arasında köprü kurmak

Üyelerini işçi-işveren ilişkileri tekniği konusunda eğitime tabi tutmak

İşçilerin örgütlenmesini önlemek

Üyeleri adına toplu iş sözleşmesi imzalamak

Çoğulcu Yaklaşım

Sistemsel Yaklaşım

Sosyolojik Yaklaşım

Neokorporatist Yaklaşım

Neo Tekilci Yaklaşım

Endüstri ilişkileri kolektif ilişkiler temeline dayandığı için sistemde işçiler ağırlıklı olarak kendi aralarından seçtikleri kişiler tarafından temsil edilmektedir.

Sendikalar örgütledikleri işgücünün temsilcisi olarak gerek toplu pazarlıklar yoluyla, gerek yasama organını kullanarak işveren ve devletle birlikte çalışma koşullarının belirlenmesinde söz sahibi olmaktadır.

Endüstri ilişkileri aktörü olarak işveren ise çalışma koşullarının oluşmasında işçi sendikalarıyla pazarlık yapan, çalışma hayatına yönelik yasal düzenlemelerin hazırlanmasında devlete baskı yaparak kendi çıkarını gerçekleştirmeye çalışan kişidir.

İşverenler sendikalar dışında kurdukları odalar ve derneklerle siyasal iktidarı kendi istekleri yönünde etkileyebilecek bir baskı grubu rolü oynayabilmektedirler.

Devletin çalışma yaşamındaki en temel rolü çalışma yaşamını düzenlemeye yönelik yasal çerçeveyi hazırlamasıdır.

Fikir

Teori

Kanı

Düşünce

Önyargı

Sendika

Toplu pazarlık

Uzlaştırma

Hakem

Yasalar

Devlet kontrolünün çerçevesi

Toplu pazarlığın yapısı

Sendikaların taktik ve stratejileri

İşçi-işveren ilişkilerini çevreleyen sosyo-ekonomik düzen

Sendikaların özellikleri

Üyelere daha fazla ücret sunabilmek

Üyelere daha konforlu çalışma ortamı sağlayabilmek

Üyelerin gelirlerini güvence altına almak

Sözünü geçirebilen bir sendika olmak

Siyasi iktidara yakın olmak

İş Kanunları, asgari çalışma normları, uyuşmazlıkların çözümü

Personel politikaları, toplu pazarlıklar ve pazarlık stratejileri

Bireysel sözleşmeler, takım çalışmaları, katılım

İşçi haklarına ve katılıma yönelik düzenlemeler

İnsan kaynaklarının stratejik rolü, sendikal politikalar, yeni teknolojiler, yatırımlar

Yalnız I

II, III

Yalnız III

I, II

I, II, III

1912

1918

1919

1920

1925

I ve II

II ve III

II,III,IV

I,II,III

I,II,III,IV

Yalnız I

Yalnız III

I ve II

II ve III

I, II ve III

2

3

4

5

6

Parsons

Weber

Hyman

Dunlop

Durkheim

Yönetim, kapita­list sistemin piyasa kuralları çerçevesinde, iş gücünü bir üretim, maliyet ve etkinlik faktörü olarak ele almaktadır.

Çevresel faktörlerden ziyade sosyal taraflar, özellikle de büyük şirketlerin yönetimleri, izledikleri strateji­ler ve eylemler vasıtasıyla endüstri ilişkilerinin genel çerçevesini belirlemek­te ve endüstri ilişkilerinde değişimi yönlendirmektedir.

Yönetim, piyasa kurallarını uygulaya­rak birim başına düşen işgücü maliyetini minimize etmeyi ve verimliliği arttırmayı amaçlamaktadır.

Yönetim; teknoloji ve piyasalar tarafından şekillenen kurumlar, süreçler ve kurallardan oluşan sistemin aktörlerinden birisidir.

Endüstri ilişkileriyle ilgili kararla­r işverenler veya hissedarlar tarafından değil; yöneticiler tarafından alınır.