Emlak Sektöründe Girişimcilik

Girişimcilik kelimesi, "üstlenmek", "aracı olmak" anlamlarına gelen Fransızca "entreprende-re" kelimesinden türetilmiştir.

Girişimcilik bir kavram olarak ilk kez ekonomi bilimi alanında kullanılmaya başlamıştır.  

Fizyokratlar olarak da bilinen Fransız Ekonomi Okulunun önemli temsilcilerinden olan Cantillion, girişimciyi ekonomik kalkınmada anahtar role sahip bir piyasa aktörü olarak tanımlamıştır.  

Jean-Baptiste Say ise girişimcinin üretim faktörlerini bir araya getirme niteliğine vurgu yaparak, girişimciyi genel ekonomik faaliyetlerin öncüsü olarak nitelendirmiştir.  

Joseph Schumpeter'e göre girişimcinin temel sorumluluğu değişik türlerde yenilikler çıkararak toplumun refahını artırmak olarak vurgulanmıştır.  

Moses ve diğerleri (2008: 54) girişimciliği, bireyin yatırım fırsatlarını bulmak ve fırsatlardan kârlı bir şekilde yararlanmak için kıt kaynakları değerlendirme isteği ve yeteneği olarak tanımlamaktadır.

Modern girişimcilik anlayışı çerçevesinde yapılmış olan bir başka tanıma göre ise girişimcilik; "yeni veya mevcut bir organizasyon içerisinde, yaratıcılık ve yenilik yapma yoluyla değer yaratmak üzere bir fırsatın ortaya çıkarılması ve geliştirilmesi, kaynakların veya girişimcinin konumuna bakılmaksızın söz konusu fırsattan yararlanma sürecidir".

Schumpeter, beş çeşit girişimci davranışı tanımlamıştır (TÜSİAD, 2002, s. 35):
• Yeni bir malın ya da hizmetin üretimi
• Yeni bir üretim yönteminin geliştirilmesi
• Yeni bir pazarın oluşturulması
• Yeni bir ham madde kaynağının bulunması
• Sektörün yeniden yapılandırılması

Girişimcilik tanımlarındaki ortak unsurlar; inisiyatif alma, risk üstlenme, başarısızlığı göze alma, yenilikçi düşünme, fırsatları görebilme, yeni bir iş kurma, üretim faktörlerini bir araya getirip uygulamaya dönüştürme ve sosyoekonomik mekanizmaların organizasyonudur.

İç girişimcilik, şirket bünyesindeki yaratıcı bireylere özgürlük ve kaynak sağlayarak onları birer işletme içi girişimci hâline getirmek olarak tanımlanmaktadır.

Proaktif yönetim, olaylara gerçekleştikten sonra tepki vermek yerine gelecekteki zorlukları ve fırsatları öngörmeyi vurgulayan bir liderlik ve kurumsal yönetişim yaklaşımıdır. Bu yönetim tarzı inisiyatif almayı, geleceği planlamayı ve potansiyel sorunları (riskleri) sorun hâline gelmeden önce ele almak için önleyici tedbirler uygulamayı içerir.

Yaratıcılık; alanla ilgili beceriler, yaratıcılıkla ilgili süreçler, görev motivasyonu ve sosyal çevre olmak üzere dört bileşenden etkilenir.

Yaratıcılık eğilimine sahip olan kişilerde gözlenen ortak özellikler aşağıdaki gibi sıralanabilir (Keleş, 2013, s. 32; Özer, 2019, s. 25):
• Yeni fikirler ileri sürmede özgünlük
• Güçlü sezgi ve gerekli olduğunda isabetli
tahminler yapabilmek
• Değişim odaklılık
• Çok yönlülük
• Esneklik
• Eleştiriye açıklık
• Belirsizliğe ve riske karşı yüksek tolerans
• Yüksek iç motivasyon

Yaratıcı sürecin aşamaları aşağıdaki gibi sıralanabilir (Rigolizzo ve Amabile, 2015, s. 63-72):

• Sorun veya fırsat tanımlama
• Hazırlık
• Fikir üretme
• Fikir değerlendirme ve uygulama

İnovasyon, işe yarar yenilik demektir. İnovasyonu meydana getirilen her yeni şeyden ayıran en önemli özellik işe yarar olmasıdır. Başka bir deyişle, her yenilik inovasyon değildir (Ünsal, 2019, s. 39).

Yeniliğin temel özelliği, gerçekleştirilmiş ve işe yarar olmasıdır.

Bireysel yenilik, bir kişinin sahip olduğu bilgi, yaratıcılık ve problem çözme yeteneklerini kullanarak karşılaştığı sorunlara yenilikçi çözümler üretmesidir.

Risk, kontrol edilemeyen faktörlerin olumsuz sonuçlar doğurma olasılığıdır. 

Müşteriye değer, girişimciye kâr, topluma fayda sağlayacak, ürün ve hizmete dönüşebilecek fikirlere iş fikri denir.

Fırsat, yeni bir ürün, hizmet veya iş için ihtiyaç yaratan elverişli koşullar bütünüdür (Barringer ve Ireland, 2016, s. 43).

Mevcudun Kopyalanmasına Dayanan İş Fikirleri: Var olan ürün ve hizmetlere talebin fazla olduğu, tedarikçilerin de bu talebi karşılamada yetersiz kaldığı durumlarda taklit etme yoluyla geliştirilen iş fikirlerini kapsar.

Bir iş planının temel amacı, yapılması düşünülen işin temel parçalarının belirlenerek işin yapılabilirliğinin kâğıt üzerinde ortaya konulmasıdır.

Planlama; bir amaca ulaşmak için yapılacak işlerin sistematik bir biçimde önceden tasarlanarak saptanmasıdır. Aynı zamanda “harekete geçmeden önce düşünme” sürecidir.

Öz sermaye şeklindeki finansman kaynakları melek yatırımcılar, risk (girişim) sermayesi, halka açılma olarak ifade edilebilir.