Renk Düzenleme

Renk düzeltme, bir görüntünün genel rengini değiştirme (genellikle beyaz ve siyah seviyelerini dengeleme) işlemidir; böylece tüm film boyunca tutarlı bir renk sıcaklığı ve dolayısıyla hikaye için tutarlı bir görünüm elde edilir. Bu işlem herhangi bir renk düzenlemesinden önce yapılır, çünkü gerçek ham çekimin insan gözünün gördükleriyle eşleşmesi için “düzeltilmesi” gerekir.

Katmalı renk, renklerin, özellikle de katmalı renk sisteminin ana renkleri olan kırmızı, mavi ve yeşilin bir araya getirilmesiyle oluşturulan renktir.

Pantone Renk Sistemi ve Munsell Renk Sistemi gibi sistemler, dünya çapında kabul gören renk örnekleri sağlar. Bu sistemler, sözlü bir tanımdan ziyade numaralandırılmış çizelgelere veya renk örneklerine dayalı olarak bir rengi belirtir.

Renk örnekleri mevcut değilse, herhangi bir rengi sözlü olarak tanımlayabilen üç terim vardır: ton, parlaklık ve doygunluk.

Parlaklık, renk tonuna beyaz veya siyahın eklenmesidir. Parlaklık aynı zamanda bir rengin gri skalaya göre konumudur.

Kırmızı tona az miktarda camgöbeği (kırmızının tamamlayıcı rengi) eklenirse, kırmızı değişmeye başlar. Griye dönmeye başlar. Buna desatürasyon denir. Ne kadar çok camgöbeği eklenirse, kırmızı o kadar gri olur. Eşit miktarda camgöbeği ve kırmızı karıştırıldığında, her iki tondan da eser kalmayacak; sadece gri kalacaktır. Herhangi bir renk, tamamlayıcı renginin eklenmesiyle doygunluğunu kaybedecektir (veya griye dönüşecektir). Bir renk tonu son derece saf veya canlı olduğunda doymuş demektir. Renk ne kadar grileşirse o kadar doymamış görünür.

Monitör meselesi biraz kaotik görünse de burada kendinizi güvende hissedebileceğiniz başka araçlar da vardır. Renk düzenleme yazılımlarında rengin bileşenlerini gözlemlememizi sağlayan bu araçlara “skop”lar (scopes) diyoruz.

Odaklandığımız skoplar waveform, RGB parade, vectorscope ve histogramdır.

Waveform, görüntüye karşılık gelecek şekilde soldan sağa doğru ve iz bilgileri, gölgeler altta ve vurgular üstte olacak şekilde yukarıdan aşağıya doğru okunur. Ayrıca buradaki sayıların 0 ile 1023 arasında değiştiğini fark edeceksiniz; 0, mutlak siyah ve 1023 mutlak beyazdır.

Histogram pozlamayı değerlendirmek için de kullanılabilir ancak en çok çekimleri dengelemede ve yasal luma değerlerini belirlemede yardımcı olur.

Node her türlü yaratıcı görünümü elde etmemizi sağlar ve düzenli kalmamıza yardımcı olur. Çünkü bazı “node”larda sadece bir renk düzeltmesi uygulayarak bir sorunu çözüyor olabiliriz. Diğer “node” larda ise yaratıcı bir görünüm uyguluyor olabiliriz. “Node” lar sıra sıra eklenebileceği gibi birbirlerine paralel olarak da eklenebilir.

Renk Tekerlekleri paletinin üç farklı çalışma modu vardır. Bunlar; Primaries Wheels modu, Primaries Bars modu ve Log modudur.

Renk eğrileri, her klibin Y, R, G ve B kanallarının düzgün bir şekilde ayarlanmasını sağlar. Eğriler, bir görüntüde Renk Dengesi kontrolleri kullanılarak gerçekleştirilebilecek olandan daha fazla tona özgü, kanal kanal ayarlamalar yapmak için kullanışlıdır. Renk kanallarının farklı kombinasyonlarında alışılmadık değişiklikler yaparak garip ve harika stilistik ayarlamalar yapmak için de kullanışlıdırlar. Eğrilerin varsayılan, nötr konumu, görüntünün sol alt siyah noktasından sağ üst beyaz noktasına kadar uzanan bir diyagonal çizgidir.

Belirgin bir renk veya ışık aralığına sahip düzensiz şekilli bir nesneyi izole etmeniz gerektiğinde “secondary qualifiers” hızlı ve esnektir.

Kurgusu bitmiş ve renk aşamasına gelmiş bir çalışmada iş akışının sıralaması aşağıdaki gibi olmalıdır. Bu sıralamaya bağlı kalmak profesyonel bir bakış açısına sahip olmanızı sağlayacaktır.
1. Düzeltme Aşaması
• Pozlama düzeltme
• Renk dengesi
• Çekimler arası uyum
2. Görünüm İnşası
• Ruh hali
• Günün saati
• Mekân
• Popüler görünümler
• Stilize görünümler
3. İkincil operasyonlar
• Temizlik
• Netlik
• Geliştirme

Düzeltme aşamasının ilk adımı, düzeltme araçlarını kullanarak güzel pozlanmış görüntüler elde etmektir. Ancak bazen doğru pozlanmış bir görüntüyü neyin oluşturduğunu merak edebilirsiniz. Cilt tonları gibi şeyler için ideal luma değerleri nelerdir ve vurgularımı nereye ayarlamalıyım? Neyse ki bu sorulara ünlü siyah beyaz fotoğrafçı Ansel Adams’ın öncülük ettiği zone sistemi şeklinde bir cevabımız var. Kariyeri boyunca siyah-beyaz baskı ve fotoğrafçılıkta ideal pozlama seviyeleri üzerinde çalıştı. Bölge sistemi üzerine bir çalışma geliştirdi. 0 ile 10 arasında değişen bölge sistemi, ağaç yaprakları, cilt tonları ve kar gibi şeyler için ideal pozlama değerlerini tanımlar.

Renk dengesi, renklerin (genellikle kırmızı, yeşil ve mavi ana renkler) yoğunluklarının global olarak ayarlanmasıdır. Bu ayarlamanın önemli bir amacı, belirli renkleri (özellikle beyaz veya gri gibi nötr renkleri) doğru şekilde oluşturmaktır. Bu nedenle, genel yöntem bazen gri dengesi, nötr dengesi veya beyaz dengesi olarak adlandırılır. Renk dengesi bir görüntüdeki renklerin genel karışımını değiştirir ve renk düzeltme için kullanılır.

Soğuk olan çekimi sıcak olan çekime eşlemek istediğimizde fonda yer alan duvarı bir referans olarak kullanabiliriz. Duvarın renklerini eşlediğimiz zaman görüntünün geneli de uyum gösterecektir. Bunun için iki çekimi de aynı anda göreceğimiz “wipe” özelliğini aktif ediyoruz. Böylelikle birbirine eşleyeceğimiz iki çekim aynı ekranda yer alıyor. Sol alttaki açılır menüden seçtiğimiz wipe özelliği dikey olduğu gibi yatay da pozisyonlanabilir. Karşılaştırmalı görünüm 4 pencere halinde de olabilmektedir.

Görünüm inşasında bize yol gösterecek olan bazı renk şemalarına ve onları nasıl uygulayabileceğimize bakalım. 4 renk şemasına odaklanacağız. Bunlar Monochromatic, Analogous, Complementary ve Triadic renk şemalarından oluşmaktadır.

Ton eğrileri bir görüntüdeki ögelerin tonuna, doygunluğuna veya lumasına tonlarına dayalı ayarlamalar yapmanızı sağlar.

Ton ve Sat eğrisi, cansız ve düz görünen görüntülerin renk kontrastını artırmak için de güçlü bir araç olabilir. Bir sahnenin baskın paletinden farklı olan renkli ögelerin doygunluğunu artırabilir ya da tek renkli olan bir görüntüye çeşitlilik katabilirsiniz.

Renk düzenlemede ikincil operasyonlar her zaman söz konusu olmaz. İkincil hamlelerin temel amacı görüntüde bir bölümü içeriğin ya da yönetmenin talep ettiği biçimde tamir etmek ya da geliştirmektir.