3B Tasarımda Animasyon

Animasyonu diğer sanat alanlarından farklı kılan temel unsur, hareketin imgeleştirilmesi, hareketin kopyalanışı, hareketin yansıtılmasıdır. Animasyonun temelinde yatan unsur harekettir, imge değil. Bundan ötürü çerçeve içerisinde ne olduğundan ziyade, çerçeveler arasında ne olduğu daha büyük bir öneme sahiptir.

Ardışık sanat, bir hikâyeyi anlatmak ya da bir fikri dramatize etmek için resim, imge ve/veya kelimelerin art arda gelecek biçimde düzenlenmesine dayalı bir disiplin, sanat ve edebî form ve yaratıcı bir ifade aracıdır.

Hareket estetiği; hareket fizik kurallarını, animasyon dilinin temel prensiplerini ve animasyonda rol yapma biçimlerini kapsayan önemli bir başlıktır.

Hareket estetiğinde animasyonun hangi teknikle üretildiğinin büyük bir önemi yoktur; 3B, stop-motion ya da 2B Cel animasyon tekniğinin kullanılması, hareket estetiği kurallarını ortadan kaldırmaz. Sadece kuralların teknik türe göre nasıl ve ne derecede uygulanacağı değişebilir.

Canlandırma, mekânsal olan durağan grafiğe zamansal bir nitelik kazandırma sanatıdır.

Newton'un hareket yasaları, fiziksel hayattaki hareketlerin formüle edilerek kurallara dökülmesini sağlar ve bu durum, hareketi resmetmeye çalışan animatörlere yol gösterici olur. Animasyondaki hareket, fiziksel dünyadaki hareket kurallarına uygun olarak oluşturulmazsa, izleyicilere aykırı, mantıksız, çirkin ve hatalı görünür.

Newton’un birinci hareket yasası; ağırlığı olan her objenin, üzerine bir kuvvet uygulanana kadar hareketsiz kalmasıdır. Yani bir obje hareketsizse, bir dış kuvvet onu etkileyene kadar mevcut durumunu koruyacaktır.

Ezme ve esnetme, bir hareketi estetik anlamda daha çekici kılmak ve objenin materyaline dair bilgi vermek için kullanılır. Hareket sırasında fiziksel güçlerin etkisiyle oluşan elastik deformasyon cisme canlılık kazandırır.

Ezme/esnetme işlemi esnasında canlandırılan objenin hacminin değişmediğinden emin olmak gereklidir; obje ne ekstra kütle kazanmalı ne de kaybetmelidir.

Animasyonun gösterim hızı retinanın algılama hızının altına düşerse görüntülerin ardışık gelişiyle oluşan hareket illüzyonu ortadan kaybolur, hareket sürekliliği bozulur.

Düz İleri tekniği, animasyonun ilk pozuyla başlar ve hareket sonuna kadar adım adım geliştirilir. Pozdan Poza tekniğinde ise animasyona önce hareketi meydana getiren anahtar çizim ya da konumlardan başlanır ve bunların arası daha sonra doldurulur.

Zamanlama doğru tasarlanıp yansıtılırsa animasyona gerçekçilik katar. Eğer zamanlamada hata olursa en hiperreal tasarımlar dahi yapaylaşacak ve etkisini yitirecektir.

Animasyonda abartı, hareketi vurgulamak, izleyicinin dikkatini belli bir yöne çekmek ve komedi yaratmak için kullanılır. Ayrıca, hareket ve duygusal ifadeleri güçlendirerek animasyonun daha etkili ve ilgi çekici olmasını sağlar.

Arklar, hareketin başlangıcından bitimine giden hayali, eğimli çizgileri ifade eder. Doğal harmonik hareketler genellikle yay şeklinde bir yol izler ve objelerin hareketi fiziksel yasaları takip eder.

İkincil eylem, birincil eylemi tamamlar ve destekler; asla birincil eylemin önüne geçmez, onu gölgelememeli ve dikkati dağıtmamalıdır.

Animasyonda cazibe, sevimli karakterler anlamına gelmez. Bunun yerine, güçlü bir sahne varlığına sahip bir oyuncuyu ifade eder. Çalışmanın bütün olarak bir karizmasının olması gerekir.

Animasyonda rol yapmanın temel amacı, izleyicinin hareket hâlindeki objeleri ve karakterleri gerçek olarak kabul etmesini ve onlarla empati kurabilmesini sağlamaktır.

İnanmamayı isteyerek erteleme (The willing suspension of disbelief ); hayal ürünü eserlerde bulunan karakter/yaratık/obje, mekân ve olayların seyirci/okuyucu/oyuncu tarafından geçici bir süre gerçekmiş gibi kabul edilerek izlenmesi/okunması/oynanması durumunu ifade eder. Her animasyon çalışması, realist bir üsluba sahip olsa da gerçek
olmayan obje mekân ve karakterler barındırdığı için, izleyicinin inanmamayı isteyerek ertelemesini gerektirir.

Animasyonda sadece karakterler değil, hareket hâlindeki her objenin bir rolü vardır. Obje, karakter hatta ışık, efekt ve ses dahi dramatik aksiyonu bütünleyen bir oyuncudur.

Anahtar kare, hareketlendirilecek objenin x-y-z koordinatlarına göre pozisyonların kaydedildiği bir noktadır. Zamanın belirli bir noktasında kaydedilen bu değerlere anahtar kare denir.

Zaman çizelgesi, hareketin oluşturulmasında animatörün esas yardımcısı ve çalışma alanıdır. Hareketin hızını, akıcılığını ve tutarlılığını sağlamak için, anahtar karelerin ve pozlamaların mantıklı ve hesaplara dayalı olarak yerleştirilmesi gerekir.

Kinematik kavramı, 3B animasyonda modelin iskelet sistemi (rig) ile ilgilidir. Vücut parçaları olan her model, hareketlendirilmesi için bir iskelete ihtiyaç duyar ve bu iskeletteki her kemik pivot noktalarından hareketlendirilir.

İnterpolasyon, anahtar kareler arasındaki zaman aralığında pozisyon değerlerindeki değişimi hesaplayarak ara değerler oluşturur. Bu sayede hareketin hızını ve akıcılığını kontrol ederek animasyonun doğallığını ve estetik bütünlüğünü sağlar.

3B animasyonda kinematik sistemler, iskelet yapısındaki kemiklerin birbirine bağlanması esasına dayanan ebeveyn/çocuk (parent/child) ilişkisine dayanır.

Kare hızları ve yenileme hızları, animasyonun teknik temelini oluşturan değerlerdir. En iyi görüntüleme deneyimini elde etmek için bu iki değer arasında uygun bir senkronizasyon gereklidir.

Kamera, karakterlerin, objelerin ve onların hareketlerinin nasıl ve niye gösterildiğini aktarmaya yarayan bir iletişim aygıtıdır. Animatör kamerayı izleyicinin gözleri olarak düşünebilir.

Kameranın çekim açısı izleyicinin bakış noktasını belirlediğinden, izleyicide uyandırılmak istenen duyguları belirlemek için önemlidir. Kamera, çerçevedeki kişi ya da objelere hangi uzaklık ve açıdan baktığı ile ilgili olarak izleyicilerin onları algılama biçimlerini etkiler.

Çekim ölçeği, gösterilmek istenen kişi ya da objelerin ne kadar çerçeveleneceğini niteler. Bu ölçek, hikâyenin akışına göre çerçeveye girmesi gereken ya da vurgulanmak istenen şeylerin hangi uzaklıktan kaydedileceğini gösterir.