Deneme Sınavı Soruları

Yakınsama

İkame

Sabit

Etkileşim

Bağımlı

R² değeri küçük çıkar.

Varyans küçük hesaplanır.

Güven aralıkları dar hesaplanır.

Standart sapmalar küçük hesaplanır.

Regresyon parametreleri tahmin edilemez.

Hata terimleri ortalaması sonsuz olur.

D₁ ve D₂ değişkenlerinin katsayıları aynı işareti alır.

Tam çoklu doğrusal bağlantı problemi ortaya çıkar.

Yatay kesit bağımlılığı problemi ortaya çıkar.

Değişen varyans problemi ortaya çıkar.

Hata terim ortalaması sıfırdır.

Açıklayıcı değişkenler arasından tam veya güçlü doğrusal ilişki bulunmuyor olmasıdır

Hata terimi sabit varyanslıdır.

Hata terimiyle açıklayıcı değişkenler arasında bir ilişki yoktur

Hata terimi normal dağılmıştır

Aynı zamanda sağlam standart hatalar olarak da bilinir.

Değişkenleri logaritmalarına dönüştürerek veya başka bir “boyut” ölçüsü ile ölçeği daraltılması içerir.

Bu yaklaşım değişen varyans problemi için en sık başvurulan bir çözümdür.

Yaklaşım EKK katsayı tahminlerini kullanır.

Değişen varyansın fonksiyonel biçimi hakkında herhangi bir varsayım yapmadan değişen varyansla başa çıkar.

I,II,III,IV

I,II,IV,V

I,III,IV,V

I,II,III,V

II,III,IV,V

0

1

2

3

4

Tam çoklu doğrusal bağlantı

Güçlü çoklu doğrusal bağlantı

Zayıf çoklu doğrusal bağlantı

Yapay çoklu doğrusal bağlantı

Yapay değişkenli bağlantı

“bölünmüş biçim” denklemleri 

“indirgenmiş (daraltılmış) biçim” denklemleri 

“çoğaltılmış biçim” denklemleri 

“çarpılmış biçim” denklemleri 

“toplanmış biçim” denklemleri 

Goldfeld-Quandt Testi 

Spearman Sıra Korelasyonu Testi

White Testi

Otoregresif Koşullu Değişen Varyans

Ağırlıklı En Küçük Kareler 

SEKK tahmincileri doğrusal ve sapmasız olma özelliklerini korurlar

SEKK tahmincileri minimum varyanslı olma özelliklerini kaybederler

SEKK tahmincilerinin varyans va standart hataları doğru sonuçlar verir

Güven aralığı ve hipotez testleri (t ve F) anlamlarını kaybederler

Belli bir X değerine karşılık gelen Y öngörüsü yüksek varyanslı olur

Açıklayıcı değişkenler üzerinden temel bileşenler analizi yapılması.

Açıklayıcı değişkenlerden bazılarının modelden çıkarılması.

Daha uzun zaman periyoduna sahip bir veri seti kullanılması.

Bağımlı değişkenin logaritmasının alınması.

Ekonometrik modelin yeniden kurgulanması.

Yalnız I

Yalnız II

Yalnız III

I ve II

I ve III

β₁ katsayısının kuvvetinin alınması

β₁ katsayısının küpünün alınması

β₁ katsayısının karekökünün alınması

β₁ katsayısının logaritmasının alınması

β₁ katsayısının herhangi bir dönüşümünün alınmaması

Yarı logaritmik model

Sabit logaritmalı model

Ters logaritmik model

Log-log modeli

Lin-log modeli

-1 ila 0

0 ila 1

-1 ila 1

-0,5 ila 0

0 ila 0,5

Euler

Gauss

Newton

Leibniz

Pisagor

Değişken eklemenin anlamlı, bir kısmının  ise anlamsız olduğu sonucuna  Hipdotez testi ile varılabilir.

‘t’ istatistiğinin tablo kritik değerden anlaşılmaktadır.

F -testi yardımıyla modele yeni bir değişken eklemenin gerekli olup olmadığı belirlenebilir.

Modelde değişken sayısı (k) belirlenir ve k değerine göre karar verilir.

β1  katsayısının 0’dan büyük bir değer olması yeni bir değişkene ihtiyacı belirler.

t testi

Mahalanobis testi

F testi

R² testi

Welch testi

Bireyler artan gelirlerini borç verme eğilimdedirler.

Bireyler artan gelirlerinden faiz kazanma eğilimindedirler.

Bireyler gelirlerinde meydana gelen bir artışı ya tüketim harcamalarına ayırırlar ya da tasarruf ederler.

Bireyler artan gelirlerini otonom tasarrufa yöneltirler.

Bireylerin artan gelirleri harcanabilir gelirdir.