Deneme Sınavı Soruları

Hammad İbn Raviye

Beşşar İbn Burd

Ebû Nuvvas

İbn Ravendî

İbn Bâcce

İnanma eylemi dini metinlerin anlaşılmasına bağlı iken; düşünme eylemi, daha çok olayları açıklamayı amaçlar.

İnanma eylemi soru sorarak gerçekliğe açığa kavuşturmaya çalışırken; düşünme eylemi, dini metinlerin otoritesine dayalı bir itaat şeklinde ortaya çıkar.

İnanma eylemi, Allah’ın müminlerden talep ettiği hususlar bağlamında olması gerekene yönelirken, düşünme eylemi olan-bitenin nedenlerine ve muhtemel sonuçlarına dikkat kesilir.

İnanma eylemi öncelikle dini değerleri ve sembolleri dikkate alırken, düşünme eylemi doğrudan muhtevaya yönelir.

İnanma eylemi daha ziyade sembolleri ve değerleri ortaklaşa paylaşan insanlarla birlikte düşünmeye ağırlık verirken, düşünme eylemi bireysel algının farklılaşmasını anlam zenginliği olarak kabullenir.

Urfa Mektebi

Cündişapur Mektebi

Harran Mektebi

Nusaybin Mektebi

İskenderiye Mektebi

310

315

320

325

330

Budist düşünce

Hermes geleneği

Hellenistlik düşüncesi

Hint düşüncesi

Sasani düşüncesi

İhvanü’s-Safâ

Suhreverdi

Farabi

Ebu’l-Berekât el-Bağdâdî

İbni Sina

İş toplumun kendisine bırakıldığında ortak ahlaki ve hukuki normlarda bir anlaşma sağlanabilir.

İnsanların tek başlarına tüm ihtiyaçlarını karşılamaları mümkün değildir.

Birlikte yaşayan insanların temel ihtiyaçlarını karşılamaları, kamu düzenini ve iç barışı sağlamaları ancak iş bölümüyle başarılabilir.

Kamu düzeninin sağlanması için ilahi inayetle bir kişi peygamber olarak görevlendirilmiştir.

İnsani tutkulara kapılmaktan koruma ve akla göre davranmaya yöneltmede dinin varlığı gerekli olup onun yerini başka bir şey tutamaz

İbrahim Müteferrika

Yirmisekiz Mehmed Çelebi

İdris-i Bitlisi

Hüseyin Hazarfen

Yanyalı Esad Efendi

Ontolojik

Histolojik

Ontik

Fizyolojik

Sosyolojik

Makale fi’r-red ale’n-nasâra

Risale fî hudûdi’l-eşyâ ve rusûmihâ

“Kitabu’l-ibane

El-Kavl fi’n-nefs

Kelam fi’n-nefs muhtasar veciz

Hiyerarşik

Yatay

Metin

Yorum

Muhteva

Tabiatçılık

Dehrilik

Meşşailik

İşrakilik

Tasavvuf

İbn Sînâ

İbn Tufeyl

İbn Hazm

Gazali

Fârâbî

İbn Bâcce

Farabi

İbn Sina

İbn Rüşd

İbn Tufeyl

Suriye

Medine

Filistin

Irak

İfrikiye (Tunus)

Gerçekte aynı anda ortaya çıkan bu hususları yalnızca daha rahat anlaşılabilmesi için belli bir sıra düzeni içinde ele almakta herhangi bir yarar yoktur.

İslâm düşüncesi, diğer dünya düşünce gelenekleri gibi, kendisine zemin teşkil eden kültürel gelenekler aracılığı ile varlık kazanmıştır.

Karakter Öncelikle Arapça ve daha sonra İslâm’ın yayıldığı ortamlarda kullanılan diller İslâm düşüncesini hem mümkün kılmış hem de düşünme alanının şekillenmesinde belirleyici olmuştur.

Dilin gerçekliği açığa çıkarabilme gücü kadar bazı gerçekliklerin üstünü örtme (bazı gerçekleri fark edebilecek veya onu gösterebilecek kapasiteye erişmemiş olma) özelliği ister isteme düşünme eyleminin yön bulmasında etkin rol oynamaktadır.

Özellikle mitolojiler gibi, bir anlamda dillerin tarihsel klasik hafızaları olan anlatılarda, dillerin bir şeyleri söyleyebilme noktasındaki imkan ve kapasiteleri açıkça gözlemlenebilir durumdadır.

Hristiyanlıktaki teslis akidesini eleştiren bir risaledir.

Üzüntüden Kurtulma Yolları 

Nefis Üzerine Kısa Birkaç Söz

Oluş ve Bozuluşun Yakın Etkin Sebebi

İlk Felsefe Üzerine

İradeli hareket

Hakikat

Ontik

Değer

Varlık

İslâm düşüncesi, kaynak olarak her zaman Kur’an ve hadislere yönelmiş olmakla birlikte, içinde yeşerdiği kültürel dillerin söyleyebilme gücü ve imkânlarına göre kavramlaştırmalar yapabilmiştir.

Türkçe içinde düşünen bir İslâm düşünürü, İslâm ile ilgili algısının Türkçenin kendi tarihsel geleneği (hazinesi) ile onun diğer kültürel dillerle olan etkileşimine dayandığını fark etmek durumunda değildir.

Kur’an’ın indiği tarihsel ortamda yaşayan insanlara hitap ederken kullandığı kelimeler ile daha sonra Müslümanların farklı kültürlerden edindikleri farklı kelimeler birbirine nispeten yabancıdır.

Kur’an “zerre” kelimesini kullanırken, daha sonra Müslümanlar bu kelime karşılığında “atom” kelimesini kullanmışlardır.

Karakter yabancılık nedeniyle İslâm düşünürleri otantiklik (sahihlik, asla uygunluk) ve yenilik (anlamın güncellenmesi) arayışları arasında sürekli ikilem yaşamışlardır.

Hz. Ömer

Hz Hamza

Hz Ali

Halid Bin Yezid

Sâbit İbn Kurrâ