Deneme Sınavı Soruları

Tanrı, gerçekte insanları kendisiyle ilişki kurmaya çağırır.

İki sahadan oluşur. İnsanı Tanrıya çağıran dikey saha; diğeri de ötekilere çağıran yatay sahadır.

Tanrı tasavvuru sübjektif, deneyimsel ve duygusaldır. 

 Tanrı tasavvuru, sırf bireysel varlığın dışından kaynaklanmaz.

Dinî bilginin niteliği , zihinsel düzeyde doğru ve sağlıklı bir Tanrı tasavvurunun oluşmasında bireylere önemli katkılarda bulunur. 

5 evreden oluşur.

Piaget terminolojisi kullanır. 

Peri masalları evresi, gerçekçi evre ve bireysel evre şeklinde 3 aşamadan oluşur.

3-18 yaş arası 5000 çocuk üzerinde geliştirilmiştir.

Piaget'in gelişim teorisinin din alanındaki ilk uyarlamasıdır. 

1

3

5

7

9

Yaş

Cinsiyet

Eğitim 

Ekonomik durum

Mezhep

Freud öğertileri

Psikanalitik düşünürler

Kutsal kitaplar

Halk efsaneleri

Felsefi kaynaklar

Deneysel tip

Yeniden uyanış tipi

Duygusal tip

Mistik tip

Entellektüel tip

Vygotsky

Adler

Ericson

Piaget

Skinner

I, II, III, IV, V 

II, III, IV, V 

I, III, IV, V 

I, II, IV, V 

I, II, III, V 

Tek boyutlu bir bakış açısına sahiptir.

Dini sembol ve öğretilere ailenin denetimi altındadır.

Anne, babalar çocuklarının dinden ne anlayacaklarını belirlemede büyük etkiye sahiptirler. 

Diğer insanların farklı inançları ve davranışları fikri küçük çocuğun zihninde canlı bir seçenektir. 

Herkesin kendileri gibi inandığı ve davrandığını zannetmektedirler. 

İnsanların eşitliğine dayalı esasları sorgulama

Çeşitli etkilerle İnançlarını ve bulunduğu dinin esaslarını yeniden gözden geçirme

Travmatik, gerilimli olaylar yaşama

Zihinsel tatmin arama

Suçluluk ve günahkarlık duygusu

Genç yetişkinlik

Yaşlılık

Çocukluk

Ergenlik

Orta Yaş

E. D’Aquili

A. Newberg

F. Karaca

L. Koenig

D. Hamer

Günahkârlık duygusu

Kadınlara has bazı kişilik özellikleri 

Ataerkil toplumsal cinsiyet anlayışı

Mahrumiyet-telâfi görüşü

Psikoanalitik görüş

İnanç

Kişisellik

Yücelik

Sevgi

Bağlılık

Bir grup tarafından paylaşılan, o grup üyelerine kendilerini adayabilecekleri bir hedef sunan ve onlara ortak bir davranış biçimi
veren bir sistemdir.

Din, varoluşu ve gerçekliği yorumlayarak kimliğin bir tanımı vasıtasıyla insanı bu bütünlüğün içerisine yerleştirir. Böylece bireyin hayatını anlamlı kılar; anlam arayışına bir cevap oluşturur.

İnanan bireyler arasında bir gönül birliği, ortak amaç ve hedefler belirleyerek dini grup, cemaat ve birliklerin oluşumuna imkân sağlar. Toplumun değişik kesimleri arasındaki bütünleşmeyi ve dayanışmayı güçlendirir.

Din, canlı varlıklar olduğumuzu ve mutlaka bir gün- bizimle birlikte diğer canlı varlıkların- öleceğimizi bilmemiz olgusundan doğan
sorunların sorumluluğunu tek tek şahsen yüklenmeye bizi sevk eden her şeydir.

Din, genel bir varoluş düzenine ilişkin kavramlaştırmalar formüle ederek insanlarda güçlü, yaygın ve uzun süreli ruh halleri ve güdüler yaratan ve bu kavramlaştırmaları bir gerçeklik halesine bürüyerek söz konusu hallerin ve güdülerin eşsiz bir şekilde gerçekmiş gibi görünmesine yol açan bir semboller sistemidir.

Suçluluk duygusu

Anlam arayışı

Engellenme, çaresizlik duygusu

Ölüm korkusu

Bilişsel tatmin

Din, tabiatüstü ve kutsal olduğuna inanılan bir varlığı temel alır

Din, inanç, öğreti, ahlak ve kutsalla ilgili tutum ve davranışlardan oluşur

Din, hayat, ölüm, mutluluk, acı, gibi kavramlarla ilgili dünya görüşü kazandırır

Din, gerçekliğin bir tanımını ve anlamını içerir ve kişilerde bağlılık oluşturur

Din, belli tarzda ve ölçüde inanç ve uygulamalar bütünü ortaya koyar