Deneme Sınavı Soruları

Molla Muhammed Salih

Mirza Yahya Nuri

Şeyh Ahmed el-Ahsaî

Mirza Ali Muhammed

Seyyid Kazım Reştî

1857

1863

1867

1873

1877

Nikâh kıymak

Şeyhlere yardım etmek

İlahi söylemek

Fakirleri eğlendirmek

Vaaz vermek

1210

1220

1230

1240

1250

I, II ve III

II, III ve IV

III, IV ve V

I, II ve IV

I, III ve V

Seyyidü’l-hâdîn

Hâkimiyye

Muvahhidûn

Ehlü’t-tevhîd

Benû Marûf

Ali Rızâ'nın ölümüyle oğlu Muhammed Cevâd henüz yedi yaşında iken liderlikten sorumlu olması.

Ali el-Hâdî henüz yedi yaşında iken babası İmam Cevad'ın vefat etmiş olması ve bıraktığı mirası Abdullah b. el-Musâvir’e vasiyet etmiş, reşit olunca oğluna devretmesini emretmesi. Böylece Şîa’nın şu sorgulamayı yapması : “Madem ki el-Hâdî babasının gözünde küçük yaşta olması sebebiyle malları, eşyayı ve nafakaları idare etmekten aciz bulunmakadır; öyle ise bu dönemde imam olan kimdir? Küçük bir çocuk nasıl imamlık yapabilir?”

El-Hâdî'nin, oğlu Seyyid Muhammed’in kendisinin halefi olduğunu ilan etmesi; ancak O'nun, daha babası hayatta iken vefat etmesi.

Babalarının vefatından sonra Hasan el-Askerî ile kardeşi Cafer b. Ali arasında imamet için bir rekabet ve mücadele yaşanması.

Askerî’nin, göz önünde olan bir oğlu bulunmadığı için kendisine bir halef tayin etmeden hicri 260 yılında Samarra’da vefat etmesi.

Üçüncü kapı “marifet”

İkinci kapı “tarikat”

Birinci kapı “şeriat”

Dördüncü kapı “hakikat”

Beşinci kapı “cem”

Düşkünlük Erkânı

Abdal Mûsâ Erkânı

Baş Okutma Erkânı

Koldan Kopan Erkânı

Dardan İndirme Erkânı

Caferiyye

Râfıza

Ashâbu’l-intizâr

Kâimiyye

Velâyet-i fakîh

I-II

II-III

I-III-IV

II-III-IV

III-IV

Hz. Ali’nin Hz. Fatıma soyu

Muhammed b. el-Hanefiyye gibi Ali’nin Fatıma’dan olmayan çocukları

Abbasîler olmak üzere tamamıyla Ali soyundan olmayıp da dedesi Abdulmuttalib’in soyundan gelenler

Sa’d bin Ebî Vakkas’ın oğlu Ömer bin Sa’d soyu

İbnü’l-Hanefiyye soyu

Mekhûl en-Nesefî

İbn Hazm

Abdülkâhir Bağdâdî

Ebû Dâvud

İbn Mâce

Objektif bilgiler vermeye çalışır

Tasviri anlatımı esas alır

Hüküm verici değildir

Savunmacı bir tutum benimser

Betimleyici yöntemi esas alır

Dinden çıkmışlar

İsyan etmek

İman göstermek

Rıza göstermek

Hicret etmek

Mis'ar b. Fedekî et-Temîmî

Abdullah b. Vehb er-Râsibî

Müstevrid b. Ullefe et-Teymî

Hayyân b. Zabyân

Abdurrahman b. Mülcem

Yalnız I

I, II ve V

I, II, III, IV ve V

II, III ve IV

I ve II

Topluluk taraftarları- ehl-i cemaat

Çoğunluk Müslümanlar -  Sevâd-ı a’zam

Kurtuluşa eren grup -  Fırka-i nâciye

Hak ve hidayet taraftarları - Ehl-i hak ve ehl-i hüdâ

Allah’a bir uzuv nispet etmeyenler - Mücessime 

Vahiy ve sünnet terbiyesi altında yetişmiş sahâbe nesline inanmalarıdır.

Büyük günah işleyenleri kâfir saymamakla birlikte imam sünnete aykırı uygulamalarda bulunduğunda ona karşı ayaklanmayı bir farziyet kabul etmeleridir.

Bütün ibadet ve iyi davranışların kabulü durumunda bir Müslümanın nikâhının geçerli olacağını belirtmeleridir.

Osman ve Ali’den ve onları siyasi davalarında haklı görenlerden teberrî edip uzaklaşmalarıdır.

Ezberlerindeki Kur’an bilgisinin yegane kaynakları olmasıyla birlikte bilgisiz ve kültürsüz kalmayı kabul etmemeleridir.