Sosyal Medya ve Terör Örgütleri

Terörizm, hedeflediği siyasal ve sosyal bir projeyi hayata geçirebilmek için korku ve dehşet atmosferi oluşturmayı önceler.

Birinci Dünya Savaşı Almanya’sının ünlü generallerinden Erich Ludendorff’un “Artık savaşlar silahla değil sözcüklerle yapılıyor. Silahı değil sözü
iyi kullanan savaşı da kazanır” sözü aslında propagandanın ne denli etkili ve güçlü bir silah olduğunu anlatmada önemlidir.

Özellikle son dönemde DAEŞ’in YouTube’u profesyonel bir şekilde kullanarak ideolojisini, eylemlerini, mesajlarını ve propaganda faaliyetlerini buradan hedef kitlelere intikal ettirmesi son dönemde en çok tartışılan hususlardan biridir.

Yeni nesil terör örgütleri de bu Z kuşağına hitap etmekte, onları etkileyebilmek için 4G internetin ve sosyal medyanın gücünden faydalanmaya çalışmaktadırlar.

“CNN Effect (etkisi)” olarak bilinen politikacıları belirli bir politik konu hakkında karar almaya sevk eden veya zorlayan yayıncılık ya da medyanın karar alıcıları kritik politik konular üzerinde yönlendirmesi ve etkilemesi durumudur.

Yabancı terörist savaşçı, yaşadıkları farklı ülkelerde radikalleşerek sıcak çatışmanın yaşandığı ortama/ülkeye gelip terör örgütlerine ve devlet dışı radikal gruplara katılan teröristlerdir.

Klasik ya da yerinde radikalleşme olgusuna baktığımızda genel anlamda beyin yıkama ve örgütlenme süreci olduğunu ve sürecin sonunda eylemin, terör vakasının veya şiddetin meydana geldiğini görürüz.

“homegrown” kavramı Türkçe ifadesiyle “kendi muhitinde yetişen” anlamına gelmektedir.

Yalnız kurt eylemi, kendi kendine radikalleşen, kendi imkânlarıyla terör öğretisini benimseyen ve yine kendi imkânlarıyla terör eylemi yapabilecek aşamaya gelen
kimselere verilen isimdir.

Sosyal medya uygulamaları terör örgütleri için çok önemli bir propaganda aracına dönüşebilmektedir.

YPG terör örgütü elebaşının sosyal medya hesabına Twitter “mavi tık” işareti koymuştur. Kırmızı bültenle aranan bir terör örgütü liderinin uluslararası tanınırlığı olan bir sosyal medya kuruluşu tarafından ünlü kişilere verilen bu ayrıcalığın sunulması küresel düzeyde faaliyet gösteren sosyal medya kuruluşlarının da terör örgütleri konusunda seçici davrandıklarını göstermektedir.

Dördüncü nesil savaş; savaş ve barışın, asker ve sivilin, güvenli ve güvenliksiz alanın belirsizleştiği, konvansiyonel savaşı geçersiz kılan, daha ziyade devlet dışı aktörlerden yararlanılarak yapılan, kazanan ve kaybeden arasındaki farkın da belirsizleştiği savaş türüdür.

Terör tehdidinin evrimleşmesine katkıda bulunan üç temel faktör olup bu faktörler birbiriyle de bağlantılıdırlar. Birinci faktör internet olarak öne çıkmakta, ikincisi sosyal medya ve üçüncüsü de homegrown terörist kavramları olarak bilinmektedir.

Artık fundamentalist örgütlerin yürüttüğü terör faaliyetleri siber savaşa odaklı ve lidersiz, birbirinden bağımsız ve hatta habersiz küçük hücre yapılanmaları yoluyla şiddetli terör eylemleri yapan bir formasyona evrilmiştir. Buna literatürde bireysel terörizm adı da verilmektedir.

Endoktrinasyon, belirli bir öğretiyi bir kitleye, bir gruba, bir kişiye empoze etmek, telkin etmek, beyin yıkama sürecine tabi tutmak anlamına gelmektedir.

Fiili sözde bir devlet yapılanması gibi de hareket eden DAEŞ “Medya Divanı” adı altında sosyal medya, internet, radyo, neşriyat gibi işlerden sorumlu sözde bir bakanlık ihdas etmiştir.

DAEŞ’in siber saldırılardan sorumlu “Siber Halifelik” adında bir timinin de olduğunu görmekteyiz. Örgütün siber halife lakaplı bilişim uzmanı, Amerikan Merkez Kuvvetler Komutanlığına yönelik siber saldırıyı planlamış ve sonrasında bu saldırı da Siber Halifelik grubu tarafından üstlenilmiştir. 

Ütopyaları ise şeriat rejiminin hâkim olduğu ve hilafet sisteminin hüküm sürdüğü bir ülkenin var olduğudur. Buna “vahiysel ütopyacılık” kavramı adını verenler de olmuştur.

Literatüre de yazar Abdel Bari Atwan tarafından geçirilen “dijital halifelik” gibi kavramlar da DAEŞ için kullanılagelmektedir.

DAEŞ dünya çapında popüler olan bilgisayar oyunlarıyla, kült olmuş dizi ve filmlerin etkili sahnelerini kopyalayarak kendi orijinal görüntüleriyle de birlikte hedef kitleye sosyal medyada sunmakta ve örgüte insan
kaynağı çekmeye çalışmaktadır. Bu işlem şiddetin estetize edilmesi olarak tanımlanmaktadır.