Sosyal Medyada İçerik Geliştirme

Sosyal medya her türlü görsel, işitsel ve/veya kinestetik içeriğin kullanıcıya sunulduğu ve kullanıcının da ilgili içeriğin geliştirilmesine, paylaşılmasına ve/veya yeniden üretilmesine katkı sunduğu etkileşimli bir ortamdır. Veri, enformasyon, bilgi ve bilgelik ortak paydasında bir araya gelmektedir.

Günlük hayatımızın hemen her yerinde doğrudan veya dolaylı; bilincinde olduğumuz veya olmadığımız hâlde; her türlü davranışlarımızın girdisi ve/ veya çıktısı olabilecek herşey"veri"dir. Veri henüz yapılandırılmamış bilimsel gerçeklerdir. İster fen bilimleri ister eğitim bilimleri isterse de sosyal ve sağlık bilimleri alanında olsun; veri ölçüm,
sayım, deney, gözlem ya da araştırma yolu ile elde edilen henüz işlenmemiş; fakat bir araştırma, tartışma ve/veya akıl yürütme sürecinde, sonuca ulaşabilmek için gereken ilk bilgidir. Nitel ve nicel veriler olmak üzere iki şekilde ifade
edilebilir. 

Veriler nitel ve nicel veriler olmak üzere iki şekilde ifade
edilebilir. Nitel veriler sayısal bir değer bildirmezken; nicel
veriler ölçüm, sayım vb. farklı teknikler ile toplanarak sayısal bir değer bildirmektedir.

Veri bir bilgi parçacığıdır. Elde edilen bilgi parçacıklarının bir araya getirilip organize edilerek anlamlı bir forma kavuşturulmasıdır. Veri başlığı altında önemli olan iki nokta vardır. Bunlar, bilgi ve bilgeliğe giden yolda elde edilen bilimsel gerçekliğin geçerliği ve güvenirliğidir. Verilerin elde edilmesinde temel alınan ölçme aracının geçerli ve güvenilir olması, sonrasında yapılacak işlemler açısından oldukça önem arz etmektedir. 

Güvenirlik, aynı ölçüm aracıyla farklı zamanlarda yapılan ölçümlerde ilgili ölçme aracının benzer ve kararlı sonuçlar elde edebilme kabiliyetidir. Geçerlik, ölçüm aracının ölçmek istediği özelliği ölçebilmesi anlamına gelir.

Enformasyon, bir bağlam içerisinde yer alan veridir. Verinin organize edilmiş hâlidir.

Bilginin elde edilmesinin çeşitli yolları vardır. Ampirist görüşe göre bilgi, duyu organları yoluyla deney ve yaşantılardan elde edilen verilere dayanmalıdır. Pragmatistlere göre hayatın kendisi, bilginin kaynağıdır ve günlük yaşantılarla alakalı olarak faydalı ve uygulamalı olmalıdır. Rasyonalistlere göre ise bilginin kaynağı akıldır. Buna göre, bilginin elde edilmesi kimi zaman bireysel yaşantılara, kimi zaman akla ve kimi zaman da başkalarının deneyimleri veya uzmanların görüşüne dayalı olabilmektedir. Ancak, belirtilen tüm bu yolların elde edilen bilginin geçerli ve güvenilir olduğuna ilişkin kanıt sunmada yetersiz özen ve elverişten uzak olduğunu söylemek gerekir.

Bilimsel yöntemlerden geçilerek ulaşılan bilgidir. Bilimsel bilgiye ulaşmanın en doğru ve güvenilir yolu bilimsel yöntemden geçmektedir. Bilimsel yöntem gözleme, deneye ve akla dayanarak sistematik yollarla elde edilen bilgileri tanımlamakta ve belirli aşamalardan geçmektedir. Bilim deney ve nesnel gözlemlere dayanır.

Çok bilmekten ziyade bilgiyi doğru yerde kullanmak anlamına gelir ve bunun dolayı karar mekanizmasını içerisinde barındırır.

Görsel tasarım, bir tasarımı ve etkileşim ortamını geliştirme amacıyla metin, renk ve görüntülerin uygulanmasıyla ilgilidir. Bu özelliğiyle görsel tasarım farklı duyu organlarına hitap etmekle birlikte, içeriğin muhatabının motivasyonunu da artırmaktadır. 

Görsel tasarım ilkeleri bütünlük, denge, vurgu, oran-orantı/hiyerarşi, görsel devamlılık/ritim ve zıtlık olmak üzere altı tanedir.

Görsel tasarım ögeleri; nokta, çizgi, renk, doku, şekil (biçim), form ve espas (boşluk) olmak üzere yedi tanedir.

Sözcüklerin ve görsellerin sunum meteryalinde kullanılması, farklı ortamların birlikte kullanılması çoklu ortam anlamına gelir. Çoklu ortam tasarım elemanları işitsel ögeler, fotoğraf, resim, hareketli görüntüler, grafik, şema ve tablo olabilmektedir. 

Çoklu ortam tasarım elemanları işitsel ögeler, fotoğraf, resim, hareketli görüntüler, grafik, şema ve tablo olabilmektedir. Dijital içerik geliştirirken bu ögelerin kararında ve ayarında kullanılması oldukça önemlidir. Aksi hâlde, öğrenen veya içeriğin tüketicisi konumundaki kişide bilişsel yük oluşturacaktır. 

Mayer’in (2009) çoklu ortam öğrenmede tasarım ilkelerini; konu dışı işlemleri azaltma ilkeleri, temel süreçleri yönetme ilkeleri ve üretici süreçleri geliştirme ilkeleri olmak üzere üç kategoride inceleyebiliriz.

Konu dışı işlemleri azaltma ilkeleri: Bu ilkeler

a) tutarlılık, b) dikkat çekme, c) gereksizlik ile

d) konumsal ve zamansal yakınlık olmak üzere dört
adettir.

Bu ilkeler

a)parçalara bölme, b) ön alıştırma ve c) biçim

olmak üzere üç adettir.

Üretici süreçleri geliştirme ilkeleri: Bu ilkeler
a) çoklu ortam, b) kişileştirme, c) ses ve d) resim
olmak üzere dört adettir.

Çoklu ortam tasarımı gerekmektedir. Ayrıca Web 2.0 araçlarının yapısı gereği içeriğin oluşturulmasında hem ses hem görüntü hem de kinestetik unsurları bir arada veya ayrı ayrı barındırabiliyor olması, tasarım ilkelerinin önemini gündeme taşımaktadır.

Ciddi bir hazırlık gerekmektedir.  İçerik geliştiricilerin kim oldukları, hangi akademik yetkinlikler ile donatıldığı, misyon ve vizyon uyumluluğu vb. hususların gözden geçirilmesi önerilmektedir.