Deneme Sınavı Soruları

Friedrich A. Hayek

T.H. Marshall

Platon

Karl Marx

John Maynard Keynes

Bireysel ve toplu iş hukuku

Parça başı ücret uygulaması

Uzun ve kısa va­deli sigorta dalları

İşsizlik sigortası

Yoksullukla mücadele

Gerçekliğin inşası

Belirlemecilik

Özcülük

Olumsallık

İndirgemecilik

Rönesans Dönemi sonrası

Sanayi Devrimi sonrası

Birinci Dünya Savaşı sonrası

İkinci Dünya Savaşı sonrası

Yirminci Yüzyıl başları

Eşitsizlikleri veri kabul eder.

Bireyci politika

Piyasayı imler.

Piyasa ilkesi etrafında şekillenir.

Kamu örgütlenmesi temelindedir.

E.O. Wright ve E.P. Thompson

I. Katznelson ve E.P. Thompson

H.H. Noll ve K. Eder

Y. Lemel ve H.H. Noll

R. Williams ve K. Eder

Toplumsal sınıf

Din 

Etnik yapı 

Sanat 

Cinsiyet 

Gelir 

Yalnız III

Yalnız II

Yalnız I

III, II ve I

II ve I

Post-modernist Sınıf Yaklaşımı

Ana-akım sosyolojik Yaklaşım

Marksçı Yaklaşım

Yapısalcı Yaklaşım

Kutuplaşması Yaklaşım

Kapitalizm asalak bir rantiye sınıfı­nı koruyup kollamaktadır.

İktisadi öz­gürlük kavrayışı asla geniş halk yığınlarına uzanmamaktadır.

Kitlelerin aleyhine sonuçlar doğurarak bir avuç kapitalistin lehine işle­mektedir.

Açgözlülük kültürünün yer­leşmesi neticesinde inanç sistemi zayıfla­maktadır.

Açgözlülük kültürünün yer­leşmesi neticesinde iktisat sistemi zayıfla­maktadır. 

Ecevit

Kautsky

Chayanov

Lenin

Sorokin

Fenomeloloji

Etnometodoloji

Sembolik etkileşim

İşlevselcilik

Varoluşçuluk

Fazlalık nüfus

Köy ayaklı proleterler

Küçük meta üretimi

Yeni küçük meta üreticileri

Yani kapitalist çiftçiler

Hukukun üstünlüğünü geçerli kılan şeffaf bir devlet modelini savunması

Toplumsal eşitsizliğin doğal olmadığını savunması

Özel teşebbüse olanak sağlayan bir serbest piyasa ekonomisinin olması gerektiğini savunması

Din ve devlet gibi, insan özgürlüğünü kısıtlayabilecek kurumların gücünün sınırlandırılması gerektiğini savunması

Bireylerin ifade özgürlüğüne sahip olması gerektiğini savunması

Yasalar önünde eşit yurttaşların fırsatlara erişimde de eşit olması gerekir.

Refah devleti, yazarın kendi ifadeleri ile ‘gençlerin yaşlıları’, ‘sağlamların hastaları’, ‘çalışanların aylakları’ sırtında taşıdıkları bir sistemdir

Sosyal adalet, kaynakların dağılımı ya da pastanın paylaşımı ile değil, sahip olunan servetin meşru bir hak olup olmamasıyla ilgilidir.

Nüfusun küçük bir bölümünün ülke varlıklarının büyük bir bölümüne sahip olması, kendi başına, adaletsiz bir durumun kanıtı olarak ileri sürülemez.

Gelir ve servet eşitsizliğini ortadan kaldırmaya yönelenler, iktisadi ve toplumsal kalkınmayı ve girişimciliği zapturapt altına alacaklarını da bilmek durumundadır.

Demografik yapıdaki değişikliktir.

Toplumsal sınıflar arasındaki makasın kapanması.

Genel yaşam düzeyinde kaydedilen kayda değer iyileşmeden de söz edilebilir.

Son derece yaygın refah devleti uygulamalarının da vurgulanması gerekir.

Toplumsal eşitsizliklerin yeni bakış açılarıyla çalışılmasına etki eden faktörün hizmet sektörünün sürekli genişliyor olmasıdır.

İşçilerin yaşam dünyasındaki deneyimleri

İşçilerin kabul ettikleri normlar

Üretim ve geçim araçları sermayeleşmiştir,

Köylü sınıfı zenginleşmiştir,

Zanaatkar sınıfı zenginleşmiştir,

Köylü sınıfı mülksüzleşmemiştir,

Zanaatkar sınıfı mülksüzleşmemiştir,

I, II, III, IV, V

II, I, III, IV, V

I, II, IV, V,III

III, II, I, IV, V

III, II, I, V, IV