Deneme Sınavı Soruları

Cumhuriyet

Aristokrasi

Monarşi

Demokrasi

Feodalite

Eşit doğup eşit yaşama hakkı

Kişiliğini geliştirme hakkı

Partileşme

Sınıflaşma

Görüş Yasağı

John Lilburne

Richard Overton

John Locke

Karl Max

Gerrard Winstanley

Thomas More

Christopher Hill

Thomas Hobbes

Oliver Cromwell

Epikuros

Aydınlanmacılar, kendilerini gerçeğe sahip kişiler olarak görürler.

İktidarda aklı ya da felsefeyi hakim kılma savunan filozoflar, toplumun kaderinin aydın danışmanlarca çevrili tek bir “filozof kralın” ya da “aydın despotun” ellerinde olmasını sakıncalı görürler.

Aydınlanmacılar toplumsal-siyasal sorunlara reformlar yoluyla hemen çözüm bulma arzusundadırlar.

Filozoflar, aydınlanmış ya da aydınlanmaya yatkın olarak kabul ettikleri Avrupa’daki bazı monarklarla yakın kişisel ilişkiler kurarlar.

Aydınlanmacılar gerçeği topluma dayatmak için de prensleri, kralları eğitip aydınlatmayı görevleri olarak kabul ederler.

Sözleşmenin tekrarlanması

Çoğunluk ilkesi

Sınırlı siyasal yönetim

Güçler ayrımı kuramı

Direnme hakkının kullanılma koşulu

Ilımlı olmadığı

Ilımlı olduğu

İyi yönetildiği

İç savaşın olduğu

Barışın sağlandığı

Ulus bireylerin iradelerinden farklı kendine özgü bir iradeye sahiptir.

Siyasal toplum kendi iradeleriyle birleşen insanlar tarafından yaratılır.

İrade artık ulusun ya da halkın temsilcileri tarafından ortaya konur.

Ulusun iradesi toplumdaki yasaların kaynağıdır.

Kamusal alanda partilerin olmaması gerekir.

Yalnız II

Yalnız III

I ve III

II ve III

I, II ve III

Tiers état

Halk Konsülü

États Généraux

Yurttaş Meclisi

Özgürlük Cemiyeti

Homeros

Demokritos

Sokrates

Platon

Hesiodos

Özel mülkiyetin olmaması

Kölelerin olması

Tanrı tanımazlığın yasak olmaması

Nüfusun sınırlandırılması

Toplumun aile olarak görülmesi

Her siyasal sistemin kendi koydukları ölçüler üzerinden bazı savaşların haklı bazılarının ise haksız olduğu düşüncesi

Savaşın erkler için her daim haklı ve zorunlu olduğu düşüncesi

Toplumsal ve yönetimsel anlamda savaşın başvurulacak en son yöntem olması gerektiği düşüncesi

Savaş durumunda olan yönetimlerin neden savaştıklarını belgeleyerek savaşma durumlarını haklı gösterme sorumluluklarının olması düşüncesi

İmparatorların kamuoyu oluşturarak arkalarına toplum desteğini alması ve bu desteği toplum ileri gelenleri ile birlikte imzalı bir sözleşmeye dönüştürmesi

Düşüncenin merkezine insanı koymuşlardır.

Yasalar doğadaki özgürlüğü engellemektedir.

Dikkatlerini doğadan ve evrenden daha çok, topluma ya da polise yöneltirler.

Siyaset sanatı bakımından herkes eşittir, o hâlde, hiç kimse yurttaş olmadığı için siyasetten, siyasal haklardan mahrum edilemez.

Polis, insanlarının gereksinimi ve arzuları doğrultusunda, bir tür sözleşmeyle kurulmuş, yapay yani insan yapısı bir varlıktır; bu nedenle “doğal” ya da “kutsal” değildir.