Deneme Sınavı Soruları

Sabah erkenden kalıp göreve gitti.

Yüzüme gülen gözleriyle baktı.

Sizin gibi bir genç kızın arzularına itaat etmek bir vazifedir.

Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır.

Kar kış demedi, yine de dışarı çıktı.

Sevdiklerim göçüp gidiyorlar birer birer                                                                   .

Çocuk uysallıkla onun ardından eve girdi.

O gün ruhumuzdan taşan kahkaha                                                                           Hâlâ bir ok gibi kalbimi deler

Her yandan küçülen bir oda gibi                                                                             Duvarlar yanaşmış, tavan alçalmış

Bayram sabahı güneş bile başka türlü, âdeta ruhanî doğardı.

Sanatçının, ilk kitabından son kitabına kadar hep aynı konu var.

Derdini söylemeyen derman bulamaz.

Akdeniz ne güzel konuşuyor, aslan yeleli dalgalarıyla...

Size anlatacağım konular, sadece bunlar değil elbette.

Tavşan dağa küsmüş, dağın haberi olmamış.

Bu haber bizi, yalnızlığa meraklı olanları, çok sevindirdi.

Geçen hafta yemeğe biraz geç katıldım.

Samanyolu, göğün yanından öbür yanına uzanıyordu.

Bazıları da yöneticilik dönemindeki anılarına yer veriyordu.

Süleymaniye Camii yüksek bir sanat eseridir.

Yüreğimizi dağlayan o günlerin sesini ancak sen anlatırsın onlara.

Kültürün gizemi başka kültürlerin izlerini taşımasından kay­naklanırmış.

İnsana baktığımızda kişisel problem­leri öne aldığını görüyoruz. 

Şu cep telefonu denen aleti çıktığından beri bir türlü sevemedim.

Şiirde kullanılan sözcükler tek başlarına bir anlam taşımaz. 

Bu günler geçer mi bilmem!

Sen misin beni uyandıran bu saatte?

Sevdiği dizi başladı mı yerinden kalkmak bilmez.

Şirin mi şirin bir köyün içinden geçtik.

İstediğimiz sorudan başlayabilir miyiz?

Nihayet bayram yerine varıldı.

Pencereler kapandı, kapılar sürmelendi.

Bağırarak bana doğru koştu.

Gelemeyeceğini önceden belirtmiş.

Düşünmeden hareket ediyorsun.

Ne yapacağını bilmiyor.

Sen gel ki günüm güzel geçsin.

Göz bir penceredir, gönüle bakar.

Yahya Kemal’de her şey ciddiydi ve eskiye doğru giderdi.

El yarası geçer, dil yarası geçmez.

Ağacı kurt, insanı dert yer.

Ben yaşantımı şiire, şiirimi de bu sevgiye verdim

Basit cümle

Temel cümle

Halıyı kaldırdığında böceği görürsün

Sağdan dönüp istediğin yere ulaşırsın

İzmir'e gidecekse bugün gitsin

Kol kesilirken parmak acımaz

Bugünkü işlerimi hallettim

Şöyle bir dikkatlice etrafı dolandı.

Yeni çimlenen fideler sulandı.

Kocaman taşı atınca havuz bulandı.

Küçük kız aynanın karşısında tarandı.

Çok yemekten midesi bulandı.

Cümleden çıkarıldıkları zaman cümlenin anlamında bir eksiklik oluşturmaz.

Ara sözler cümlenin birer ögesi olarak görülürler.

Cümleden çıkarıldıklarında cümlenin yapısında bir eksiklik yaratmaz.

Ara sözler, açıklama ve ek bilgi ifade eder.

Ara sözler yazıda iki virgül veya iki kısa çizgi arasında yazılır.

Acı patlıcanı kırağı çalmaz.

Zora dağlar dayanmaz.

Sakla samanı gelir zamanı.

Damlaya damlaya göl olur.

Az veren candan, çok veren maldan.

Noktalama işaretleri

Dilbilgisi kuralları

Küçük ünlü uyumu

Cümlenin ögeleri

Belirtili isim tamlaması

Sıralı

Basit

Ara cümleli(sözlü)

Bağlı

Birleşik

Çalgı sesi

sabah

bana kadar

Ne uzunmuş gece

ah!

başka türlü

güneş bile

Bayram sabahı

adeta ruhani

ruhani doğardı.

Temel cümlenin yüklemi çoklukla “de-, say-, zannet-, farz et-, bil-, gör-, addet-, duy-, işit-, um-” gibi duygu ifadesi taşıyan fiillerden oluşur.

İç içe birleşik cümlede iç cümle, temel cümlenin bir ögesi ya da bir isim ögesi olur.

İç içe birleşik cümleler istek cümlesi işlevine de sahiptir.

İç içe birleşik cümle, daha çok alıntılarda ve aktarmalarda kullanılmaktadır:

 Bir cümlenin bir görevle başka bir cümlenin içinde yer almasıyla oluşan birleşik cümleye iç içe birleşik cümle adı verilir.

Cümlelerin sıralama / bağlama edatlarıyla veya bu edat değerindeki virgülle birbirine bağlı olması.

Cümleler arasında temel cümle -yan cümle ilgisinin olması.

Cümlelerin eş zamanda olmaması

Cümlelerin karşılaştırma / denkleştirme ilgisinin olmaması

Sıralanan cümlelerde bağımsız hükümlerin olmaması