Üretici Dilbilgisinin Bazı Genelgeçer Özellikleri
Modern dilbilimin her alanında olduğu gibi, dilbilgisi çalışmaları kuralcı değil, betimleyici olmalıdır.
Üretici Dilbilgisi kuramı; edimi değil, edinci açıklamaya odaklanır.
Dilbilgisi kuralları, insan bilişinde yer alan psikolojik gerçekliği yansıtmalıdır.
Dilbilgisi kuralları açık seçik netlikle betimlenmelidir. Bu netlik ve açıklık, kuralların formülleştirilmesi ile mümkün olur.
Dilbilimsel çözümlemeler azami ölçüde genel olmalıdır. Örneğin, iki dilbilgisi kuralı aynı dil verisini açıklıyorsa, ancak biri iki farklı kural, ikincisi ise bir tek kural içeriyorsa, Üretici Dilbilgisi kapsamında ikinci çözümleme daha üstün ve tercih edilebilir niteliktedir. Kuralların mümkün olduğunca genel örüntülerden oluşması, Üretici Dilbilgisi araştırmalarında ve hipotezlerin savlanmasında çok önemlidir. İkinci kural, daha düzenli olarak değerlendirilir. (İngilizcede böyle çalışmalar, “elegant” (zarif, düzenli) olarak tanımlanır.)
Dilbilgisi kuramları, evrensel temelli kurallar önermelidir. Büyük olasılıkla, bireysel diller hakkındaki gerçekler, tüm diller için geçerli olan genel ilkelerden türemiştir. Bir dildeki farklılıkların en az ölçüde olduğu görüşü yaygındır. Kurallar, mümkün olduğunca genel ve ekonomik olmalı, gözlemlenen veri en sade ve basit şekilde açıklanmalıdır. Bu da bilimsel yöntemin ve psikolojik gerçekliğin gerektirdiği bir ilkedir.