Konstrüktivizmin ortaya çıkışı ve diğer kuramlarla arasındaki ilişki nasıl açıklanabilir?
Tarihsel gelişim sürecinde, uluslararası olaylarca yönlendirilen bir ritme bağlı olarak, disiplin içerisinde bir takım kuramsal yükseliş ve alçalışların yaşandığı görülmektedir (Kahler, 1997: 41). Bu kuramsal yaklaşımlardan biri olan konstrüktivizmin ortaya çıkışı, büyük ölçüde disiplin içerisinde 1980’lerden sonra gündeme gelen ve özünde pozitivist- ler ile postpozitivistler arasında yaşandığı varsayılan ‘üçüncü büyük tartışma’ ile ilişkilendirilerek ele alınmaktadır (Lapid, 1989). Bu tartışmayla birlikte disiplin içerisinde bir taraftan bir kutuplaşma yaşanırken, diğer taraftan bu iki grup ara- sında ortak bir zemin bulunmasına yönelik yeni kurumsalcılık (neo-institutiona- list) ve konstrüktivizm gibi bazı arayışlar gündeme gelmiştir (Waever, 1996: 168). İşte bu nedenle konstrüktivizm, genel bir eğilim olarak, bu iki grup ararsında bir yere konumlandırılmaktadır. Zaten kimi konstrüktivist yazarlar da pozitivistler ile postpozitivistler arasında bir köprü kurma ve bir bakıma, bunlar arasındaki boşluğu doldurma iddiasındadır. Bu açıdan bakıldığında, konstrüktivizmi ‘üçün- cü tartışma’ içindeki ‘üçüncü yol’ olarak da nitelendirmek mümkündür.