Kurumsal Kaynak Planlaması Mimarisi (Yapısı)

Yazılım mimarisi: Yazılım sistemini oluşturan yazılım bileşenleri ve görünür dış özellikler ile bunlar arasındaki ilişkiler; yazılımın üst düzeyde yapılanmasıdır.

İstemci sunucu modeli: Dağıtımlı bilgi işlemede ağdaki bir bilgisayardan istemci yazılımı çalıştırıldığı zaman, kullanıcının istediği kaynaklara sahip olan ağdaki bir başka bilgisayardaki sunucu yazılımın çalıştırılmasını sağlayan düzendir.

1959 yılında IBM 1401 ve 7090 transistörlü makinelerinin pazara sunumu ana bilgisayarların yaygın olarak ticari amaçlı kullanımının başlangıcıdır.

IBM 360, zaman paylaşımına, çoklu görev yapabilme yeteneğine ve sanal hafızaya sahip güçlü işletim sistemli ilk ticari bilgisayardır.

 1970’lerde ortaya çıkmıştır.

IBM PC'lerdir.

1995’te internetin güvenli iletişim ortamı olarak gelişmesiyle işletmeler İletim Denetimi Protokolü/İnternet Protokolü (Transmission Control Protocol/ internet Protocol-TCP/IP) ağ standardını birbirinden bağımsız ağlarını bağlamak için kullanmaya başladılar.

İstemci: Bilgisayarların istemci-sunucu düzenleşiminde iş isteklerinde bulunan bilgisayardır.

Sunucu: Bilgi işlem düzenlerinde gelen bir iş isteğini yerine getirmekle yükümlü ya da bu rolü protokol gereği benimsemiş bilgisayardır.

TCP/IP, İletim Denetimi Protokolü/İnternet Protokolü: Hem yerel hem de geniş alan ağları üzerinde, uçtan uca görevdeş birimler arasında iletişimi sağlayan ulaşım ve yönlendirme protokolleri yapısı; İnternet’te kullanılan ulaşım, bağlantı ve yönlendirme protokolleri bütünüdür.

Bulut Bilgi işlem, bilgi işlem kaynakları (bilgisayarlar, depolama cihazlar, uygulamalar ve hizmetler) havuzuna ağ üzerinden (çoğunlukla internette) ulaşılmasını sağlayan bir bilgi işlem modelini ifade etmektedir.

KKP sistemi, her bilgi sistemi gibi, donanım, yazılım, veri tabanı, bilgi, süreç ve iş görenler gibi benzer bileşenlere sahiptir.

KKP’nin temel amacı, diğer tüm bilgi sistemleri gibi, veriyi tüm kurumsal paydaşlar için faydalı bilgilere dönüştürerek firmaya hizmet etmektir.

Bir KKP sistemi uygulamasında başarısızlıklara genellikle, iş süreçlerine ve iş gören bileşenlerine dikkat edilmemesi neden olur.

SAP R/3, SAP tarafından geliştirilen ana KKP (yazılım) sistemleridir.

GUI Grafik Kullanıcı Arayüzü: Bilgisayarda programların ve dosyaların görsel simgeler, menüler, seçenek tabloları halinde sunulduğu, kullanıcıların da bilgi girişlerini genellikle metin yazarak değil görsel simgeler arasında seçimler yaparak gerçekleştirebildikleri bilgi giriş-çıkış arayüzüdür.

En çok ve sıklıkla kullanılan modüller Üretim Planlama (PP), Malzeme Yönetimi (MM), Satış ve Dağıtım (SD), Finansal Muhasebe ve Kontrol (FI, CO) ve İnsan kaynaklarıdır (HR)'dır.

KKP uygulamasının mimarisi, sistemin maliyetini, bakımını ve kullanımını etkiler

Veri sınıfları:

Konfigürasyon verileri (Parametre)

Ana veri

İşlem verileri.

Ana veri örnekleri, müşterilerin ve tedarikçilerin adresleri, ürün verileri ve genel muhasebe hesaplarıdır.

Bir KKP sistemi için mantıksal mimari, son kullanıcıların gereksinimlerini desteklemeye odaklanırken, fiziksel mimari sistemin verimliliğine (maliyet, yanıt süresi vb.) odaklanır.

KKP sisteminin mantıksal mimarisinin üç öğesi bulunmaktadır: etkileşim, veritabanı ögesi ve iş mantığı.

BT sistemleri için fiziksel mimarileri tanımlamak için altı öğeden oluşan basit bir sınıflandırma kullanır. Bunlar:

1. Kalıcı depolama (çoğunlukla disk alanı),
2. Geçici depolama (dahili bellek olarak da bilinir),
3. Merkezi işlem birimi (veya: CPU),
4. Veri giriş cihazları,
5. Veri çıkış cihazları
6. Veri taşıma ağları.

Diskler, CD'ler, DVD'ler ve USB bellek.

Kalıcı veri depolama; verilerin elektrik veya diğer güç kaynaklarına ihtiyaç duymadan saklanmasını sağlamaktadır.

Veri giriş ve çıkış araçları, Bilgi Teknoloji mimarisinde, son kullanıcılar ve bilgisayarlar arasındaki bilgi alışverişini yöneten unsurlardır.

Ana bilgisayar mimarisi, 1960, 1970 ve 1980’lerde mevcut olan fiziksel bilgisayar mimarisidir.

İstemci-sunucu mimarisinin ana avantajı, uygun maliyetli ögelerin yaygın olarak kullanılmasıdır.

Tarayıcı mimarisinin en büyük avantajı, kullanıcıların KKP veritabanına ve KKP iş mantığına kolayca erişebilmesidir.

Çok katmanlı mimari; sunum katmanı, uygulama katmanı ve veri katmanından oluşur.

Sunum katmanı, bilgileri uygun formatlarda sunmaktan ve istemcilerden kullanıcı etkileşimlerini kolaylaştırmak için entegrasyon araçları sağlamaktan sorumludur.

Uygulama katmanı, sistem işlevsel modüllerinin iş mantığını uygular ve gerekli işlevleri en iyi performansla sağlamak için sunucuları ve mekanizmaları içerir.

Veri katmanı, iş işlevlerinin gerekli bilgileri depolamak ve almak için kullanabileceği veri havuzları ve veritabanı sunucularını içerir.

Bu avantajlar şunlardır:

• Ölçeklenebilirlik: Üç katmanlı mimari, mimarinin daha kolay eklenmesini, değiştirilmesini ve kaldırılmasını sağlar. Uygulamalar, kullanıcı arabirimi ve veritabanı yükseltmelerden etkilenmez.

• Güvenilirlik: Üç katmanlı mimari, çoklu fazlalık seviyelerinin uygulanması ile sistemin güvenilirliğini artırmayı kolaylaştırır. Ayrıca, planlama ve önceliklendirme gibi işler merkezi bir konumdan daha iyi yönetilebilir.

• Esneklik: Üç katmanlı mimari, bir uygulamanın iş mantığını sunum mantığından ayırarak uygulamayı değişikliklere karşı çok daha esnek hale getirir.

• Sürdürülebilirlik: Destek ve bakım maliyetleri, tek bir sunucuda her kurulum veya yükseltmeyi bir masaüstü istemcide sürdürmekten daha düşüktür çünkü orta katman, devam eden iş için zamanlama ve önceliklendirme ekler.

•Tekrar Kullanılabilirlik: Uygulamayı birden çok katmana ayırmak, yeniden kullanılabilir bileşenlerin uygulanmasını kolaylaştırır.

• Güvenlik: Üç katmanlı mimari, istemci makinelerinde daha az yazılım olduğundan daha yüksek güvenlik sağlar, bu da BT personelinin ERP sistemi üzerinde daha fazla kontrole sahip olduğu anlamına gelir.

Üç katmanlı uygulamaların ayrıca bazı sınırlamaları ve dezavantajları vardır. Bunlar şu şekilde açıklanabilir:
• Maliyet: Üç katmanlı uygulamalar, orta katmanı desteklemek için ek donanım ve yazılım altyapısı gerektirir ve bu da genel platform maliyetlerini artırabilir.
• Karmaşıklık: Üç katmanlı mimarilerle ilgili önemli bir sınırlama, geliştirme ortamının kullanımının iki katmanlı uygulamaların görsel olarak yönlendirilmesine göre daha zor olmasıdır.

Bulut KKP, iş süreci dönüşümünü daha esnek hâle getirmek için bulut bilgi işlem platformlarını ve hizmetlerini kullanan kurumsal kaynak planlamasına yönelik bir yaklaşımdır.

Hizmet Olarak Yazılım: Bulut bilişimi sıradüzeninde en üst düzeyde yer alan, internet üzerinden ulaşan kullanıcılara doğrudan doğruya hizmet vermek üzere kurgulanmış yazılım; bulut uygulaması.

Bulut KKP’nin avantajları şunlardır:
• Lisanslar ve yükseltmeler için değil, abonelik için ödeme yapılması
• BT ekipmanı ve destek personeli için azaltılmış sermaye ve işletme harcamaları
• İnternet bağlantısı olduğu sürece her yerden erişilebilmesi
• Kullanıcının bilgisayarına herhangi bir şey yüklemeye gerek olmaması
• Talep üzerine sağlanan dinamik ölçeklenebilirlik
• Yazılım veya donanım için bakım ücreti olmaması
• Buluttaki sunucular temiz enerjiyle çalıştığı için yeşil bilgi işlem ortamını teşvik etmesi
• Garantili güvenilirlik.

Bulut KKP’nin dezavantajları şunlardır:
• Veri güvenliği
• Güvenlik Açığı
• Uygulamalarınızı depolayan şirket, sunucularında oluşturduğunuz uygulamaya benzer bir uygulama oluşturmaya karar verirse olası çıkar çatışması
• Fikri mülkiyetin kolayca korunamadığı biyoteknoloji gibi tüm rekabet gücü yüksek sektörler için uygun değildir.