Deneme Sınavı Soruları

Zorunlu tahkim

Grev yasağı

Lokavt yasağı

Sendika yasağı

İşçi temsilciliği

1920-1946

1947-1960

1960-1962

1960-1980

1980 ve sonrası

Aynı tarihsel olgu, farklı bilim dalları için aynı önem derecesine sahiptir.

Tarih olguları, mekana bağlı bir ayrıştırmaya tabi tutulmazlar.

Tarih, tarihi anlamlılık terimiyle yapılan bir seçme sürecidir.

Tarihçi açısında olgular arasında bir önem ve etki farklılığı yoktur.

Tarihsel olguların aslına sadık kalınmamalıdır.

Gelişmiş bir sosyal politika mevzuatına sahip olmaması

İşçi ve işveren kuruluşlarının olmaması

1946'ya kadar yapılan sözleşmelerin zorlayıcı maddeler içermesi

Batılı mevzuatların Türkiye'de uyarlanabilirliğinin düşük olması

Türkiye'de bulunan sınıf farklılıklarının ortadan kaldırılamaması

Çalışma Bakanlığı

İş ve İşçi Bulma Kurumu

İşçi Sigortaları Kurumu

Emekli Sandığı

İşveren Sendikaları

Özel sektörün öncelikle kar amacıyla hareket etmesi.

1920'li yıllarda özel sektör ile sanayileşme çabalarının sonuçsuz kalması.

Devletçi sanayileşme modelinin daha verimli olması.

1920'li yılların ekonomik koşulları içinde devletçiliğin genel bir trend olması

Özel sektörün sermaye birikimini yurtdışına aktarmış olması

1848

1856

1872

1884

1895

Yalnız I

Yalnız II

Yalnız I ve III

Yalnız II ve III

I, II ve III

Mecelle

II. Meşrutiyet

Dilaver Paşa Nizamnamesi

Tatil-i Eşgal Kanunu

Cemiyetler Kanunu

Askeri

Tarım 

Maden işçiliği

Demiryolu işçiliği

İnşaat 

Teşvik-i Sanayi Kanunu

Teşvik-i Borçlar Kanunu

Teşvik-i İş Kanunu

Teşvik-i organize Kanunu

Serbest Piyasa Kanunu

Bireysel iş ilişkileri alanında yapılan düzenlemeler. 

Daha çok sistemin amacının ulusal düzeyde tanımlanması.

Çalışma ilişkilerinin taraflarına ulusal amaçları gerçekleştirmenin bir görev olarak verilmiş olması. 

İş mücadelelerinin ve bu bağlamda grev ve lokavtın reddi. 

İş uyuşmazlıklarının devlet aracılığıyla çözümlenmesi. 

İşin Tanzimi

İşçi Temsilciliği

İş ve İşçi Bulma

İş Denetimi

İşçi İhtilafları

Bu yasayla, hafta tatili 45 saat olarak kabul edilmektedir.

Bu yasayla, daha önce pazar günleri uygulanmakta olan tatil cuma gününe kaydırılmaktadır. 

Bu yasayla, hafta tatili 35 saat olarak kabul edilmektedir.

Bu yasayla, daha önce cumartesi günleri uygulanmakta olan tatil pazar gününe kaydırılmaktadır. 

Ulusal bayram olarak sadece 29 Ekim ve ayrıca 30 Ağustos kabul edilmektedir.

Çalışma süresine dair hukuki bir sınırlama getirmiştir.

İşçinin kişiliğini değil, çalışma gücünü kiraya verdiğini belirtmiştir.

İçeriği itibariyle eşya ve çalışanın kirası arasında bir ayrım yapmamıştır.

İşçi-işveren ilişkilerinde bireysel faydayı temel alan yaklaşım benimsemiştir.

Cumhuriyet’in ilk yıllarında da çalışma ilişkileri konusunda etkin olmaya devam etmiştir.

Medeni Kanun (1926)

Borçlar Kanunu (1926)

Umumi Hıfzısıhha Kanunu (1930)

Türkiye’de Türk Vatandaşlarına Tahsis Edilen Sanat ve Hizmetler Hakkında Kanun (1932)

Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Kanunu (1935)

1927

1974

1920

1923

1936

1915 yılı itibariyle 282 kuruluşun 78’i gıda, 78’i de dokumacılık alanlarında faaliyet göstermektedir.

Toplam üretim değerinin %70.3’ü gıda sanayii tarafından üretilmektedir.

Sayım kapsamına giren kuruluşlarda 14.060 kişi çalışmaktadır ve işyeri başına ortalama işçi sayısı 53’tür

Sayım sonuçlarına göre, sanayi kuruluşlarının çok büyük bölümünün; gıda, toprak, deri, tahtacılık, tekstil ve kâğıt gibi tarımsal kaynaklı sanayilerdir.

Toplam üretim değerinin %70.3’ü dokuma sanayiine aittir.

Dokuma işçileri

Maden işçileri

Deri işçileri

Telgraf işçileri

Tersane işçileri

Yalnız I

I ve II

Yalnız II

II ve III

I,II ve III